Snelheid is de godheid van de moderne mens. Vliegtuigen vliegen steeds sneller, auto’s rijden steeds sneller en atleten lopen steeds sneller. We maken nergens zo snel vrienden als op Facebook. Via LinkedIn groeit elk zakelijke netwerk sneller dan ooit. In Silicon Valley, de hemel voor de whizzkids van de informatietechnologie, wordt onze toekomst in snel tempo bepaald.
“Niemand had een iPad nodig en na aanschaf kan niemand er meer buiten”, lezen we in het evangelie van St. Jobs. Met een beeldscherm in de hand heeft elk mens snel toegang tot informatie uit de hele wereld en over elke denkbaar onderwerp. We kunnen met iedereen snel communiceren. Geduld als een ‘schone zaak’ is in ballingschap.
Snelheid veroorzaakt wel bijkomende schade. Jonge kinderen bewegen zo snel dat we er de naam ADHD voor moesten uitvinden. Het aantal mensen met hart en vaatziekten, ritme en ademhalingsstoornissen groeit ook snel. Op school en universiteit leren onze jonge intellectuelen niet meer studeren maar produceren. Er moet snel leerresultaat worden geboekt en daarna snel geld worden verdiend. Dat snel geld verdienen leidt weer tot corruptie, de kranten staan er vol van. Corruptie is misschien wel de belangrijkste bijkomende schade van de drang naar snelheid.
In het rapport ‘Born Too Soon’ uit 2012 staat dat 15 miljoen zwangerschappen op de wereld leiden tot vroeggeboortes. Uit cijfers in dit rapport blijkt dat van alle onderzochte landen er maar drie zijn waar de afgelopen twintig jaar het vroeggeboorte cijfer niet is gestegen. Hebben we geen geduld meer voor een zwangerschap van negen maanden?
De mythe van de snelheid is adembenemend. Het leven lijkt het enige te zijn dat maar niet wil opschieten en steeds langer duurt. De gemiddelde leeftijd in Nederland bij overlijden in 1950 lag bij vrouwen op 63,2 jaar en bij mannen op 59,3 jaar. In 2011 was dat respectievelijk 79,6 en 74,2 jaar. Ons leven duurt sinds 1950 gemiddeld genomen dus zo’n vijftien à zestien jaar langer. We krijgen steeds meer tijd van leven. Vanwaar dan toch die haast?
In Silicon Valley nemen ze wat snel en sneller kan wel voor hun rekening. Daar hoeven wij ons als gewone mensen niet druk over te maken. Waar jij je in die langere tijd van leven wel druk voor wilt maken, dat moet je zelf kiezen. Om hierbij niet alsnog in de ban te raken van de haast, helpt het als je daarvoor een doel kiest dat zo belangrijk voor je is dat je de voltooiing ervan niet hoeft mee te maken. Als je zo’n doel eenmaal hebt gekozen, wens dan dat de weg daarheen lang zal zijn. Dan leidt geduld weer tot een ‘schone zaak’ en is er nog steeds geen ogenblik te verliezen.
Meer ‘Psychosynthese kwesties’ van Diederik van Rossum lezen?
Alle 44 kwesties zijn gebundeld in een mooi en handzaam boek wat je hier kunt bestellen.
Neem dan vooral contact met ons op!
